അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ വിദ്യാർത്ഥി വിനിമയ പദ്ധതികളും ഉപരിപഠന സാധ്യതകളും ഓരോ വിദ്യാർത്ഥിക്കും ലഭിക്കുന്ന വലിയ അവസരങ്ങളാണ്. എന്നാൽ, മറ്റൊരു രാജ്യത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ ആ രാജ്യത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെയും പരമാധികാരത്തെയും ബഹുമാനിക്കേണ്ട ബാധ്യത ആർക്കാണെന്ന ഗൗരവമേറിയ ചർച്ചയിലേക്കാണ് ഇസ്താംബൂളിൽ നിന്നുള്ള ഈ സംഭവം നമ്മെ വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്. തുർക്കിയിലെ ഗലാതസറൈ സർവകലാശാലയിലെ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിക്ക് ഫ്രാൻസിലെ വിസ നിരസിക്കപ്പെട്ടതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഇപ്പോൾ നടക്കുന്ന ചർച്ചകളിൽ പലപ്പോഴും യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ തമസ്കരിക്കപ്പെടുകയാണ്. വിസ പ്രക്രിയയിലെ സാങ്കേതികവും സുരക്ഷാപരവുമായ മാനദണ്ഡങ്ങളെ ഒരു മതാന്ധതയുടെയോ അവകാശ ലംഘനത്തിന്റെയോ ഭാഗമാക്കി മാറ്റാനുള്ള ശ്രമമാണ് ഇവിടെ കാണുന്നത്. ഇതിന് പിന്നിലെ വസ്തുതകൾ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഫ്രാൻസ് എന്നത് ലോകത്തിന് തന്നെ ജനാധിപത്യത്തിന്റെയും മതേതരത്വത്തിന്റെയും ഏറ്റവും വലിയ പാഠങ്ങൾ പകർന്നുനൽകിയ ഒരു റിപ്പബ്ലിക്കാണ്. ‘ലെയ്സിറ്റെ’ അഥവാ കർശനമായ മതേതരത്വമാണ് ഫ്രഞ്ച് ഭരണഘടനയുടെയും അവരുടെ ഭരണസംവിധാനങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാന ശില. ഭരണകൂടത്തിന് മതമില്ലെന്നും, നിയമത്തിന് മുന്നിൽ എല്ലാവരും ഒരുപോലെയാണെന്നും ഉറപ്പിച്ചുപറയുന്ന ഒരു രാജ്യമാണത്. ഫ്രാൻസിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിലോ ഔദ്യോഗിക സംവിധാനങ്ങളിലോ യാതൊരു വിധ മതചിഹ്നങ്ങൾക്കും പ്രാമുഖ്യം നൽകാനോ പ്രത്യേക പരിഗണന നൽകാനോ സാധ്യമല്ല. ഇത്തരം നിയമങ്ങളും ചട്ടങ്ങളും പതിറ്റാണ്ടുകളായി വളരെ കർശനമായി പാലിച്ചുപോരുന്ന ഒരു നാടാണത്. ഫ്രാൻസിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യാനും അവിടെയുള്ള ഉന്നത സർവകലാശാലകളിൽ സൗജന്യമായോ സ്കോളർഷിപ്പോടെയോ പഠിക്കാനും ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏതൊരു വിദേശ പൗരനും ആ രാജ്യത്തിന്റെ അതിർത്തി കടക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അവിടുത്തെ നിയമങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാനും പാലിക്കാനും ബാധ്യസ്ഥരാണ്.
ഇവിടെ ഗലാതസറൈ സർവകലാശാലയിലെ വിദ്യാർത്ഥിനി ഇറാസ്മസ് എക്സ്ചേഞ്ച് പ്രോഗ്രാമിനായി അപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ ഔദ്യോഗിക ഫോട്ടോ സംബന്ധിച്ച നിയമങ്ങൾ കൃത്യമായി പാലിക്കാൻ തയ്യാറായില്ല എന്നത് തന്നെയാണ് യാഥാർത്ഥ്യം. ഒരു പരമാധികാര രാഷ്ട്രം തങ്ങളുടെ രാജ്യത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നവരുടെ തിരിച്ചറിയൽ രേഖകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ബയോമെട്രിക് സുരക്ഷയ്ക്കാണ് പ്രഥമ പരിഗണന നൽകുന്നത്. മുഖത്തിന്റെ ആകൃതി, വശങ്ങൾ, തലയുടെ ഭാഗങ്ങൾ എന്നിവ വ്യക്തമായി കാണിക്കുന്ന ഫോട്ടോകൾ നൽകുക എന്നത് ഏത് രാജ്യത്തിന്റെയും ഇമിഗ്രേഷൻ നിയമങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് ഫ്രാൻസ് പോലൊരു രാജ്യം, അവരുടെ മതേതര നിലപാടുകൾക്കും സുരക്ഷാ ചട്ടങ്ങൾക്കും അനുസൃതമായി ശിരോവസ്ത്രമില്ലാത്ത ഫോട്ടോ ആവശ്യപ്പെടുന്നത് പൂർണ്ണമായും അവരുടെ ആഭ്യന്തര അധികാരപരിധിയിൽ വരുന്ന കാര്യമാണ്. അത് അവരുടെ സുരക്ഷാ നയമാണ്, ഭരണഘടനാപരമായ അവകാശമാണ്.
എന്നാൽ ഈ വിദ്യാർത്ഥിനി ആ നിയമത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നതിന് പകരം, അതിനെ തനിക്കെതിരെയുള്ള അനീതിയായി ചിത്രീകരിക്കാനാണ് ശ്രമിച്ചത്. തന്റെ സഹപാഠികളിൽ ചിലർക്ക് വിസ ലഭിച്ചു എന്ന ഒറ്റ കാരണം പറഞ്ഞ് സാങ്കേതികമായ പരിശോധനകളെയും സുരക്ഷാ ചട്ടങ്ങളെയും ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത് തികച്ചും അപക്വമാണ്. ഓരോ വിസ അപേക്ഷയും വ്യക്തിഗത പരിശോധനകൾക്ക് വിധേയമാണ്. സുരക്ഷ, താമസരേഖകൾ, അപേക്ഷയിലെ കൃത്യത എന്നിവയെല്ലാം വിശദമായി പരിശോധിച്ച ശേഷമാണ് വിസ നൽകുന്നത്. മൂന്ന് തവണ അപേക്ഷിച്ചിട്ടും, മൂന്നാമത്തെ തവണ ഫ്രഞ്ച് കോൺസുലേറ്റ് തന്നെ തല മറയ്ക്കാത്ത ഫോട്ടോ വേണമെന്ന് രേഖാമൂലം ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടും അത് സമർപ്പിക്കാൻ തയ്യാറാകാതിരുന്നത് വിദ്യാർത്ഥിനിയുടെ കടുംപിടുത്തമാണ് കാണിക്കുന്നത്.
ഫ്രാൻസിലെ ലോകപ്രശസ്തമായ സർബോൺ സർവകലാശാലയിൽ പഠിക്കാൻ അവസരവും സ്കോളർഷിപ്പും ലഭിച്ചിട്ടും, ആ രാജ്യത്തിന്റെ ലളിതമായ ഒരു അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് നിബന്ധന പാലിക്കാൻ തയ്യാറാകാത്തതിലൂടെ സ്വന്തം ഭാവിയാണ് വിദ്യാർത്ഥിനി സ്വയം ഇല്ലാതാക്കിയത്. ഫ്രാൻസ് തങ്ങളുടെ രാജ്യം തുറന്നുകൊടുക്കുന്നത് അവിടുത്തെ നിയമങ്ങളെ ബഹുമാനിക്കുന്നവർക്കാണ്. ഫ്രാൻസിൽ പോയി ഫ്രഞ്ച് സർവകലാശാലയുടെ ഭാഗമാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ, അവരുടെ മതേതര സംസ്കാരത്തോടും നിയമങ്ങളോടും അല്പം പോലും സഹിഷ്ണുത പുലർത്താൻ സാധിക്കില്ല എന്ന വാശി എന്തിനാണ്? സ്വന്തം നാടായ തുർക്കിയിലെ പഴയ ആഭ്യന്തര രാഷ്ട്രീയ സംഭവങ്ങളുമായി ഫ്രാൻസിന്റെ വിസ ചട്ടങ്ങളെ കൂട്ടിക്കെട്ടി വൈകാരികത ഉണ്ടാക്കാനാണ് ഇവിടെ ശ്രമം നടക്കുന്നത്. ഫ്രഞ്ച് സർക്കാരിന് തുർക്കിയുടെ ചരിത്രത്തോടല്ല, തങ്ങളുടെ രാജ്യത്തിന്റെ സുരക്ഷയോടും മതേതരത്വത്തോടുമാണ് പ്രതിബദ്ധതയുള്ളത്.
വിസ നൽകുകയോ നിരസിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് പൂർണ്ണമായും ആതിഥേയ രാജ്യത്തിന്റെ പരമാധികാരമാണ്. അതൊരിക്കലും ഏതെങ്കിലും വ്യക്തിയുടെ മൗലികാവകാശമല്ല. ഒരു വിദേശ രാജ്യത്ത് പഠിക്കാൻ പോകുമ്പോൾ ആ നാട്ടിലെ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് അനുസൃതമായി ജീവിക്കാൻ മാനസികമായി തയ്യാറാകേണ്ടതുണ്ട്. അല്ലാതെ മറ്റൊരിടത്ത് പോയി അവരുടെ നിയമങ്ങളെ തിരുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നതും അതിനെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതും ഒരിക്കലും അംഗീകരിക്കാനാവില്ല. ഫ്രഞ്ച് അധികൃതർ ചെയ്തത് തങ്ങളുടെ നിലപാടുകളിൽ കാപട്യമില്ലാതെ, സ്വന്തം രാജ്യത്തിന്റെ സുരക്ഷാ നിയമങ്ങളും മതേതര നയങ്ങളും വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാതെ സംരക്ഷിക്കുക മാത്രമാണ്. ലോകത്തെല്ലായിടത്തും നിയമങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ബാധകമായിരിക്കണം.
